Het leek wel een ijsbaan, zo wit en glad!

Na het eerste weekje slopen, zitten we nu alweer in de derde week van de opbouw en begint de ruimte weer leefbaar te worden.

Met de vloer- goedkeuring van vriend/aannemer, wilde we de vloer eens lekker schoonboenen.

Tijdens het dweilen, o.k. met ruime hoeveelheid water, begon er plotseling her en der wat om te krullen…Hmmm, de stukjes lijmresten die er in droge toestand met geen mogelijkheid af te krijgen waren, lieten nu uit zich zelf los.

Het blijkt dus dat sommige vloerlijmen met een beetje water in een slappe, kartonachtige drab metaforen. En dat één van onze vaders ook al zoiets had gemompeld, maar we zeggen niet welke…

Op zich was dit alleen maar meer verbetering ten opzichte van het eindresultaat en bij deze dus een tip voor iedereen die zich ooit aan oude lijmresten waagt.

Gelukkig gaat het opbouwen in ons geval sneller dan het afbreken, want de nieuwe egalinevloer zat er met drie uurtjes al in, en nog spekglad ook. Al het zwoegen meer dan waard.

Nu konden wij onze ploegendiensten weer oppakken, want in totaal moesten er zes lagen verf over die nieuwe egalinevloer.

Maar eerst moesten we de wanden en palen nog witten en ondertussen kwamen er nog elektriciens over de vloer, één van ons en één van de huisbaas en dat is (twee kapiteins op één schip) natuurlijk niet handig. O ja, en de jongens van de airco’s en de KPN-man…er is heel wat koffie doorheen gegaan, ja.

Ergens (somewhere over the rainbow…) in de derde week, was opeens alles schoon en spierwit!

Het leek wel een ijsbaan, zo wit en glad, Jan de Bouvrie zou trots op ons zijn geweest.

Helaas, voor Jan dan, zit er nu alweer een prachtige petrol baan op de vloer, die als een loper door de winkel en stoffeerderij loopt.

En petrol is een blauw/groene kleur (voor vrouwen blauw en voor mannen groen, ga die discussie maar niet aan) en Jan heeft ooit op de radio gemeend dat ‘Snowpatrol’ een witte olieachtige kleur is,maar je kan ook niet alles weten Jan .

De ooit oranje palen werden wit en zijn nu verandert in knalroze zuurstokken en wij voelen ons weer als kinderen in die snoepwinkel, maar nu wel onze eigen snoepwinkel.

In Verbouwen deel 3, de verhuizing en inrichting.